Uitvoeringsfase

Na de oplevering van het Visie- en Doelenboek startte de uitvoeringsfase. Met de methode Samenlevingsbeleid betrok Voorst onder de Loep de verschillende partijen in de samenleving (gemeente, partners van de gemeente, organisaties, instellingen, bedrijven en inwoners) intensief bij het onderzoek en de uitkomsten ervan. Het idee achter de methode is dat je het eigenaarschap van partijen versterkt en het besef aanwakkert een bijdrage te willen leveren aan het voorkomen van problemen. In een aantal bijeenkomsten werden de verschillende partijen uitgedaagd acties te bedenken die bijdragen aan één van de doelen van Voorst onder de Loep, of beter gezegd: van de samenleving. Er werden trekkers benoemd en er werd een Actieboek samengesteld waarin alle acties verzameld zouden worden. Het projectteam van Voorst onder de Loep speelde een ondersteunende aanjaagrol in dit proces. Zij hielpen processen opzetten en ondersteunden bij communicatie. De acties koppelden zij aan de verschillende doelen en ze legden logische verbindingen tussen acties en organisaties en tussen de verschillende spelers. 

Na de totstandkoming van het Actieboek stagneerde bij verschillende partijen het gevoel een bijdrage te kunnen leveren. Vanuit enthousiasme voor het doel van het project reageerde het projectteam hierop door extra fanatiek op zoek te gaan naar acties en beweging. Het op deze manier aanjagen leverde bij sommige mensen weerstand op en werd als extra druk ervaren. Soms gingen daarmee de hakken in het zand en dat werkte contraproductief. 

“In het begin lag er veel druk op de activiteiten. Toen die wat meer werden losgelaten ging het beter.” 

Om de weerstand weg te nemen koos Voorst onder de Loep ervoor om de focus te verbreden. Naast het aanjagen van acties verschoof de aandacht naar het vergroten van de onderstaande zaken bij professionals: 

  • Bewustwording – mensen zijn zich bewust van de kansen die er liggen om problemen te voorkomen en van de rol zij daarin vervullen. 
  • Ontwikkeling – mensen hebben de kennis en vaardigheden om op een andere manier te werken, bijvoorbeeld samenwerkend of creatief. 
  • Randvoorwaarden – mensen hebben tijd, ruimte en financiële middelen om te werken aan preventie. 

Deze drie aspecten zijn van belang om preventief te kunnen denken en handelen. Door naast het ondersteunen van acties en verbinding ook te focussen op deze aspecten lukte het beter om de hakken uit het zand te halen en het gevoel te versterken bij de professionals dat ze een bijdrage kunnen leveren aan het voorkomen van problemen. De verandering in focus leverde meer resultaten op dan het stug vasthouden aan het aanjagen van acties. 

In dit hoofdstuk leest u wat er is gelukt in het werken aan bewustwording, ontwikkeling en randvoorwaarden en welke concrete resultaten voor de samenleving dit opleverde.